Leksione nga folësit më të mëdhenj të shekullit

Ish-kryeministri britanik Stanley Baldëin e urrente artin e të folurit në publik dhe ia vinte fuqisë së tij fajin për gjakun e derdhur përgjatë historisë. Ai besonte se "rrëfimi i së vërtetës nuk kishte nevojë për art". Por folësit më të mëdhenj të historisë kanë dëshmuar se e vërteta është krejt ndryshe. Ata kanë dëshmuar se nuk mjafton që një folës i sprovuar t'i thotë të vërtetën audiencës, ajo duhet të dojë të dëgjojë të vërtetën në radhë të parë.
Thënë thjesht, fjalimet e mëdha vijnë nga zërat pasionantë dhe autoritarë të së vërtetës. Për të arritur autoritetin, folësit legjendarë kanë përdorur një gamë të gjerë të veçorive retorike dhe oratorike. Disa prej këtyre tipareve janë të përveçme dhe lindin bashkë me njeriun, disa të tjerë janë të disponueshme për çdo folës publik që mund t'i përdorë ato siç duhet, pavarësisht nëse bëhet fjalë për një prezantim modest apo për një angazhim më të madh profesional. Disa prej liderëve më të mëdhenj botërore kanë qenë gjithashtu oratorët më të mëdhenj të botës. Ish-kryeministri britanik Winston Churchill na mëson se pika kyçe në një fjalim është pozicionimi i qëllimeve të folësit në një kontekst më të gjerë se zakonisht. Ndërsa ish-presidenti amerikan, Ronald Reagan i cilësuar si "Komunikuesi i Madh". Ai u mëson të gjithë atyre që aspirojnë të marrin përsipër funksione lidershipi leksionin se si të jenë të dashur, por të dimë të ruajmë autoritetin që i duhet një lideri. Lideri revolucionar, Marthin Luther King dinte të fitonte zemrën e publikut në çdo rast duke përdorur fjalët më të thjeshta në një kontekst hyjnor e në çdo rast duke theksuar traditën. Ish-presidenti amerikan Franklin Roosevelt përdorte në fjalimet e tij strukturimin e frazës në mënyrë strategjike, ndërkohë që një ish-president tjetër amerikan shumë i dashur për publikun, John F. Kennedy luante me imazhin e tij. Edhe nëse fjalimet e tij mbahen mend më shumë për përmbajtjen ai kishte një paraqitje të jashtme që stimulonte simpatinë e njerëzve. Edhe pse një prej emrave që ngjall më shumë tmerr në shekullin e 20-të aftësitë oratorike të Hitlerit s'mund të mohohen asnjëherë. Aftësia e tij për të kombinuar pasionin me autoritetin kanë bërë që turma me miliona njerëz të ndjekin nga pas pushtetin dhe ideologjinë e tij.

Franklin D. Roosevelt
"… Amerika u sulmua papritur dhe me qëllim nga forcat e Perandorisë së Japonisë... Shtetet e Bashkuara ishin në paqe... forcat japoneze sulmuan Hong Kongun, forcat japoneze sulmuan Guamin, forcat japoneze sulmuan ishujt Filipine..."
12 vitet e Roosevelt-it në detyrë si President i SHBA përkuan me disa prej kohëve më të trazuara të vendit, duke i dhënë atij më së shumë se një rast për të mbajtur një fjalim të madh. Në rastin e "Pearl Harbour" ai e portretizon Japoninë si një agresor i paprecedent duke vënë në punë formën pasive dhe aktive të foljeve.